برچسب: روسیه

دولت پکن نقشه‌هایی را منتشر کرده است که مناطقی از شرق روسیه - از جمله ولادی وستوک که در قرن نوزدهم توسط روسیه تصرف شد - را به عنوان بخشی از چین نشان می‌دهد. تمایل چین برای جلوگیری از خرید نفت روسیه توسط شرکت‌های چینی را باید به عنوان نشانه‌ای از حُسن‌نیت پیش از روابط بهتر با واشنگتن در نظر گرفت. این رفتار منطقی است زیرا اقتصاد چین به دسترسی به بازارهای ایالات متحده نیاز دارد.چین با مشکلات اقتصادی قابل توجهی از جمله کاهش احتمالی صادرات، بحران املاک و مستغلات و بیکاری بالا در بخش‌های خاصی از جمعیت مواجه است. اگر چین تصمیمی بدیهی بگیرد و به این نتیجه برسد که تنش‌ها با آمریکا منجر به تعرفه‌های سنگین می‌‌شود، بنابراین به روابط بهتر با ایالات متحده نیاز خواهد داشت، احتمالاً روسیه را به حاشیه خواهد راند. به خصوص اگر این کار عواقب اقتصادی کمی داشته باشد.

ولادیمیر پوتین از زیردریایی هسته‌ای جدید خود به نام خاباروفسک رونمایی کرده است. این زیردریایی حامل موشک‌های پوسایدون است که هرکدام ۱۰۰ برابر قوی‌تر از بمب اتمی هیروشیما هستند. پوتین اعلام کرده : «در جهان هیچ چیزی از نظر سرعت و عمق حرکت با این وسیله قابل مقایسه نیست و احتمالاً هرگز نخواهد بود.»زیردریایی خاباروفسک با طول ۱۱۲ متر و وزن ۱۰ هزار تُن، قادر است شش موشک پوسایدون ۲۴ متری حمل کند. هر موشک می‌تواند سونامی رادیواکتیوی ایجاد کند که بنا به گزارش تلویزیون روسیه، قادر است «بریتانیا را به اعماق دریا فرو ببرد».

رافائل گروسی، دبیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گفت که «بُعد هسته‌ای در روابط بین‌الملل شاهد افزایش قابل‌توجهی در سطح تنش‌هاست» و یکی از دلایل این وضعیت، اعلام «دونالد ترامپ» مبنی بر تمایل به ازسرگیری آزمایش‌های هسته‌ای ایالات متحده است.این اظهارات پس از آن مطرح شد که روسیه نیز اعلام کرد قصد دارد آزمایش‌های هسته‌ای خود را از سر بگیرد، چند روز پس از آنکه از توسعه یک موشک جدید خبر داده بود.

از سرگیری آزمایش‌های هسته‌ای یا افزایش پروازهای آزمایشی می‌تواند پیامدهای قابل‌توجهی را در پی داشته باشد. اول آنکه مشخص نیست آمریکا تا چه اندازه سریع می‌تواند آزمایش‌های هسته‌ای را از سر بگیرد. در شرایط فعلی، این کشور توانایی بازگشت به آزمایش‌ها را ظرف ۲۴الی۳۶ ماه پس از تصمیم رئیس‌جمهور دارد، اما وضعیت فعلی سایت آزمایشگاهی نوادا و نیاز آن به سرمایه‌گذاری کلان، می‌تواند روند این برنامه را زمان‌بر کند.

نزدیکی نظامی میان مسکو و تهران به تدریج سطح جدیدی از ریسک را برای سیاست آمریکا در خاورمیانه شکل می‌دهد. تحویل تجهیزات کلاس استراتژیک به‌ویژه دارایی‌های دفاع هوائی و اجزای هوانوردی رزمی، ممکن است انتقال قابلیت‌های فناوری باشد که عملیات اطلاعاتی ایالات‌متحده را سخت‌تر کند هر تعامل جدید مدل سودمند متقابلی را تقویت می‌کند که در آن روسیه حمایت تولید و لجستیکی دریافت می‌کند و ایران توانایی جهش فناوری بدون خروج از انزوای تحریمی را به دست می‌آورد. ایران پیشرفته‌ترین سامانه جنگ الکترونیک «کراسوخا» روسیه را در برابر جنگ الکترونیک و جاسوسی اسرائیل از سایت‌های هسته‌ای دریافت کرد.

یکی از مزایای اصلی این همکاری‌ها، دسترسی به فناوری‌های نوین و تجهیزات پیشرفته است. در حمل‌ونقل ریلی، تجهیزاتی نظیر سیستم‌های سیگنالینگ، قطارهای پرسرعت، ناوگان باری و فناوری‌های ایمنی، نیازمند دانش فنی تخصصی است که بسیاری از کشورها آن را در اختیار دارند. بهره‌گیری از این فناوری‌ها موجب کاهش ریسک‌های اجرایی، افزایش ایمنی و طول عمر زیرساخت‌ها می‌شود.

بازگشت آمریکا به آزمایش‌های انفجاری، در حکم شکستن یکی از مهم‌ترین تابوهای بین‌المللی است. از زمان امضای پیمان منع آزمایش‌های هسته‌ای، جامعه جهانی در مسیر محدودسازی سلاح‌های هسته‌ای گام‌به‌گام پیش رفت. تنها کره‌شمالی در قرن بیست‌ویکم این ممنوعیت را نقض کرده است. اگر ایالات متحده نیز این مسیر را ترک کند، در واقع به سایر کشورها پیام می‌دهد که قانون تا زمانی معتبر است که منافع اقتضا کند.چنین وضعی نه‌تنها روسیه و چین را به واکنش متقابل سوق می‌دهد بلکه مشروعیت تلاش‌های بین‌المللی برای جلوگیری از اشاعه هسته‌ای را نیز از بین می‌برد.

نگرانی‌ها از نزدیک شدن به پایان معاهده «استارت ۳» در سال ۲۰۲۶ افزایش یافته است، معاهده‌ای که آخرین حلقه ایمنی در سیستم محدودسازی تسلیحات استراتژیک میان مسکو و واشنگتن محسوب می‌شود و امروز با آزمونی بی‌سابقه روبه‌روست.در حالی که نگاه‌ها به پایتخت مجارستان، بوداپست، به عنوان ایستگاه احتمالی برای دیدار ترامپ و پوتین دوخته شده بود، پس از تضاد اظهارات دو طرف درباره زمان اجلاس، وضعیت مبهم شد.

در تاریخ هفتم می، «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهور روسیه و همتای ونزوئلایی‌اش «نیکولاس مادورو» در مسکو مذاکراتی انجام دادند و توافقنامه‌ای در مورد مشارکت و همکاری استراتژیک امضا کردند که زمینه همکاری بیشتر در اقتصاد، انرژی، معدن و سایر بخش‌های استراتژیک را فراهم می‌کند.

چین با کنترل حدود ۶۰ درصد تولید جهانی عناصر نادر خاکی و نزدیک به ۹۰ درصد پالایش آن، اهرم قابل‌توجهی در مذاکرات تجاری با ایالات متحده به دست آورده است. این عناصر که برای گوشی‌های هوشمند، خودرو‌های الکتریکی و فناوری نظامی حیاتی هستند، ایالات متحده و اروپا را در موقعیت آسیب‌پذیری قرار داده‌اند. شورای روابط خارجی آمریکا در گزارشی تأکید کرده تا زمانی که عرضه جهانی افزایش نیابد، چین قدرت زیادی بر بخش‌های فناوری حیاتی اعمال خواهد کرد.

چین و هند روی هم رفته حدود ۸۰ درصد از کل صادرات نفت خام روسیه را به خود تخصیص می‌دهند. بخش نفت و گاز حدود یک چهارم بودجه فدرال مسکو را تشکیل می‌دهند. تقریباً نیمی از واردات نفت روسیه از سوی چین از طریق دریا و بقیه از طریق خط لوله زمینی انجام می‌شود که به گفته معامله‌گران ممکن است کم‌تر در معرض تحریم‌های ایالات متحده قرار گیرد.

ما تأیید می‌کنیم که توسل به اصطلاح "اسنپ بک" توسط سه کشوراروپای، انگلیس، آلمان و فرانسه به‌طور ذاتی، از نظر قانونی و رویه‌ای دارای اشکال است. سه کشور اروپایی انگلیس، آلمان و فرانسه که خود تعهداتشان تحت برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد را نقض کرده‌اند و نتوانسته‌اند رویه‌های تعیین‌شده تحت مکانیزم حل اختلاف (DRM) را به پایان برسانند، صلاحیت لازم برای استناد به مفاد آن را ندارند.

آمریکا مدعی است که درآمدهای نفتی روسیه صرف جنگ این کشور علیه اوکراین می‌شود. از همین رو، نفت روسیه به موضوعی اختلاف‌برانگیز میان واشنگتن و دهلی‌نو تبدیل شده و نیمی از تعرفه‌های ۵۰ درصدی آمریکا بر کالاهای هندی به دلیل خرید نفت از روسیه وضع شده است. هند یکی از بزرگ‌ترین خریداران نفت روسیه محسوب می‌شود.

رسانه آمریکایی از بن‌بست تازه در دیپلماسی واشنگتن و مسکو خبر داده و اعلام کرد طرفین درباره پایان جنگ اوکراین اختلاف‌نظر دارند و از همین رو نشست روبیو و لاوروف فعلا برگزار نمی‌شود و آینده دیدار ترامپ و پوتین هم نامشخص است.

این دیدار چندین بار به مشاجره لفظی و فریاد کشیدن میان دو رئیس‌جمهور کشیده شد و ترامپ «دائماً ناسزا می‌گفت».وی نقشه‌های خطوط مقدم را کنار انداخت و بر واگذاری کامل منطقه دونباس به پوتین اصرار داشت، در حالی که جملاتی را تکرار می‌کرد که پیش‌تر از زبان رئیس‌جمهور روسیه شنیده شده بود.در نهایت، هیات اوکراینی توانست ترامپ را متقاعد کند که از طرحی درباره خطوط کنونی جبهه‌ها حمایت کند اما فضای نشست نشان داد که موضع ترامپ در قبال جنگ چقدر ناپایدار و وابسته به خواسته‌های پوتین است.