برچسب: ترامپ

واقعیت این است که تأسیسات ما آسیب دیده‌اند؛ آن هم به‌طور جدی. اما واقعیت دیگری هم وجود دارد و آن این است که فناوری ما همچنان پابرجاست، و فناوری را نمی‌توان بمباران کرد. عزم و اراده ما نیز همچنان وجود دارد. ما حق کاملاً مشروعی برای استفاده صلح‌آمیز از فناوری هسته‌ای، از جمله غنی‌سازی، داریم و می‌خواهیم از این حق استفاده کنیم.

در اولین بسته اسناد، چهره‌های مشهوری نیز حضور دارند؛ از جمله بیل کلینتون، اندرو مونت‌باتن-ویندزور و موسیقیدانانی چون میک جگر و البته مایکل جکسون.نام برده شدن یا دیده شدن افراد در این اسناد به معنای ارتکاب جرم نیست. بسیاری از افرادی که در این اسناد یا در انتشارهای قبلی مرتبط با اپستین ذکر شده‌اند، هرگونه تخلف را رد کرده‌اند. البته که هنوز چند صد هزار صفحه هنوز منتشر نشده‌اند.در میان اسناد منتشر شده در روز جمعه، بسیاری از آنها «سانسور شده» هستند؛ شامل اظهارات پلیس، گزارش‌های تحقیقاتی و عکس‌ها. بیش از ۱۰۰ صفحه در یک فایل مرتبط با تحقیقات هیئت منصفه کاملاً سیاه شده‌اند.

رهبر روسیه در کنفرانس خبری سالانه خود که با یک برنامه تلفنی سراسری با عنوان «خط مستقیم با ولادیمیر پوتین» همراه بود، اعلام کرد که نیروهایش «به طور کامل ابتکار عمل استراتژیک را به دست گرفته‌اند» و تا پایان سال دستاوردهای بیشتری خواهند داشت.آقای پوتین گفت: «نیروهای ما در سراسر خط تماس در حال پیشروی هستند، در برخی مناطق سریع‌تر و در برخی دیگر کندتر اما دشمن در همه بخش‌ها در حال عقب‌نشینی است.»

نخستین سال از دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، سیاست داخلی و خارجی را به‌کلی دگرگون کرد. رئیس‌جمهور آمریکا این کشور را از توافق اقلیمی پاریس خارج کرد، نیروهای مسلح را برای سرکوب مهاجران در مرزها به کار گرفت، گارد ملی را به شهرها اعزام کرد تا در بازداشت مهاجران غیرقانونی مشارکت کنند، تمام برنامه‌های تنوع و فراگیری در دولت را لغو کرد، سیاست‌های حمایتی از انرژی‌های تجدیدپذیر را کنار گذاشت، به قضاتی که با آن‌ها اختلاف نظر داشت حمله کرد و حتی نام وزارت دفاع را به «وزارت جنگ» تغییر داد. فضای پرتنش آمریکا با قتل علنی چارلی کرک در یک کالج در ایالت یوتا وخیم‌تر شد؛ جایی که دانشجویان برای مناظره درباره سیاست‌های محافظه‌کارانه او گرد هم آمده بودند.

در مرزهای شمال غربی ایران، آمریکا در حال بررسی طرح «مسیر ترامپ» است که می‌تواند نقش ایران را در این موقعیت جغرافیایی کاهش دهد. از سوی دیگر خبرها حاکی از آن است که روسیه تمایل خود برای مشارکت در این طرح را اعلام کرده است. به نوشته رسانه مستقل قفقاز، روز دوشنبه، علی‌اکبر ولایتی، مشاور ارشد رهبر جمهوری اسلامی ایران، آیت‌الله علی خامنه‌ای، در دیدار با گریگور هاکوبیان، سفیر ارمنستان در تهران، از «مسیر ترامپ» انتقاد کرد. او افزود که از نگاه ایران، «مسیر ترامپ عملاً همان کریدور زنگزور است». ولایتی همچنین استدلال کرد که این مسیر می‌تواند به «حضور ناتو در شمال ایران» منجر شود؛ امری که به گفته او «خطرات امنیتی جدی برای شمال ایران و جنوب روسیه» به همراه خواهد داشت.

شاید در نگاه اول به‌نظر برسد که در «جهان ترامپ» تدوین یک راهبرد جدید امنیت ملی اصولاً مسئله‌ای حاشیه‌ای و کم‌اهمیت است. جان بولتون، مشاور امنیت ملی در نخستین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، بارها با لحنی آمیخته به حسرت تأکید کرده است که رئیسش عملاً هیچ راهبرد منسجم و مشخصی نداشت. ترامپ به‌جای تکیه بر سند راهبردی، بر واکنش‌های لحظه‌ای خود اتکا می‌کرد؛ آن هم بدون آنکه خود را ملزم به تحمل جلسات طولانی یا مطالعه‌ی گزارش‌های متعدد اطلاعاتی بداند. او گاهی از یک روز تا روز بعد، در مسیری کاملاً خلاف جهت روز قبل حرکت می‌کرد و جهت سیاست‌گذاری را به‌شکل کامل تغییر می‌داد.

 ایالات متحده آمریکا پیشنهاد تضمین‌های امنیتی مطابق با سبک ناتو را برای کی‌یف ارائه داده است و مذاکره‌کنندگان اروپایی در روز دوشنبه (24 آذر) از پیشرفت در مذاکرات برای پایان جنگ روسیه در اوکراین خبر دادند. با این حال، توافق درباره امتیازات قلمرویی همچنان مبهم است.

صرف انرژی و وقت کمتر برای ایران، هدفی قابل‌درک در حوزه امنیت ملی است. بیش از ۴۶ سال است که هر دولت آمریکا منابع قابل‌توجهی را صرف ایران کرده و در مقابل، بازده اندکی دریافت کرده است. در فاصله‌ای آشکار از دولت اول دونالد ترامپ، راهبرد امنیت ملی جدید آمریکا (NSS) این واقعیت را منعکس می‌کند؛ به‌طوری که تنها سه بار به ایران اشاره کرده، بر تضعیف جایگاه آن، آتش‌بس ایران و اسرائیل و عملاً اعلام «ماموریت انجام شد» تأکید دارد.

ولودیمیر زلنسکی رئیس‌جمهوری اوکراین اعلام کرده که کی‌یف آماده است از مطالبه دیرینه خود برای عضویت در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) صرف‌نظر کند؛ مشروط به آنکه در ازای آن، تضمین‌های امنیتی مشخصی از سوی متحدان غربی از جمله ایالات متحده، دریافت کند.

استراتژی امنیت ملی جدید دولت ترامپ» برای رهبران اروپایی هیچ عنصر غافلگیرکننده‌ای وجود ندارد؛ چه رسد به آن‌که شایسته موج استقبال پرحرارت و کم‌سابقه‌ای باشد که این سند در مسکو برانگیخته و از آن به‌عنوان نشانه‌ای از وقوع نوعی «انقلاب» در سیاست خارجی آمریکا یاد شده است. این سند، در جوهر خود، عملاً بر تعمیق شکاف در اتحاد فراآتلانتیک انگشت می‌گذارد؛ اتحادی که از سال ۱۹۴۵ تاکنون، هر رهبر کرملین در سودای تضعیف و در نهایت فروپاشی آن بوده است.

ترامپ در پاسخ به اینکه «آیا زلنسکی مسئول توقف مذاکرات است؟» گفت: «او باید پیشنهاد را بخواند. هنوز آن را نخوانده است. تا دیروز که این‌طور بود. شاید شبانه آن را خوانده باشد... بسیاری از مردم در حال مرگ هستند. بسیار خوب می‌شود که اون این را بخواند. مردمش پیشنهاد را دوست داشتند. معاونان و افراد اصلی او آن را دوست داشتند اما خود او هنوز آن را نخوانده است. او باید برای خواندن پیشنهاد زمان پیدا کند.»

ترامپ با رونمایی از راهبرد امنیت ملی خود، آن هم درست پیش از آغاز رویداد فروم، موجب شوک حاضران در هتل مجلل شرایتون دوحه شد؛ سندی که در بسیاری از موارد، موجب مبهوت شدن ناظران خارجی شد.بخش حیرت‌آور این راهبرد، حمله آن به متحدان اروپایی آمریکا بود؛ بخشی که ادعا می‌کرد اروپا با محو شدن تمدن خود روبه‌روست. انتشار این استراتژی باعث شد تا یکی از مجریان برنامه از یک دیپلمات‌ ارشد اروپایی این سوال را بپرسد که آیا ترامپ اروپا را دشمن خود می‌بیند؟

ترامپ سعی دارد از طریق کوتاه آمدن در اوکراین، روسیه را سرگرم کند تا دست از حمایت متحدان جهانی خود بردارد و سپس شروع به تضعیف آنها کند. ترامپ معتقد است روسیه از طریق متحدان منطقه ای خود توانسته از تحریم های مختلف غرب بگریزد و بقای خود را تضمین کند. به همین دلیل، برای تضعیف آن باید مسکو را در تنگنای سیاسی قرار داد و متحدان جهانی اش را از او گرفت. ترامپ همین نقشه را برای چین کشیده و تلاش دارد متحدان و شرکای اقتصادی اصلی او را بگیرد.

جاه‌طلبی ترامپ به عنوان یک صلح‌ساز، پایانی ندارد. او هنگام دیدار ولیعهد گفت: «ایران می‌خواهد توافق کند… من کاملاً به آن باز هستم.» مشکل ترامپ این است که او دارد هم‌زمان تعداد زیادی توپ دیپلماتیک را در هوا می‌چرخاند و برخی از آن‌ها ناگزیر روی زمین خواهند افتاد. همین اتفاق پس از توافق صلح غزه افتاد. او بسیار بیشتر از آنچه تاکنون عمل کرده، وعده داد.ترامپ اکنون تلاش می‌کند یک توافق صلح بسیار ضروری برای اوکراین فراهم کند. اما اعتبار او به عنوان یک میانجی چندجانبه زمانی تقویت می‌شود که نشان دهد نه فقط پروژه‌ها را با سر و صدای زیاد اعلام می‌کند، بلکه واقعاً آن‌ها را به سرانجام می‌رساند.

این سند که به‌طرزی عجیب نیمه‌شب ۴/۵ دسامبر منتشر شد، مورد مطالعهٔ سربازان، دیپلمات‌ها و مشاوران در آمریکا و سراسر جهان قرار خواهد گرفت. این آخرین و جامع‌ترین بیانیه از معنای «اول آمریکا» در سیاست خارجی است. این سند چارچوب بررسی قریب‌الوقوع قدرت نظامی را مشخص می‌کند و اولویت‌ها را برای کسانی که می‌کوشند خواسته‌های رئیس‌جمهور را تفسیر کنند تعیین می‌کند. و برای بسیاری از خوانندگانش، عمیقاً نگران‌کننده است.