پیشنهاد سردبیر

«حجم سقوط سرمایه اجتماعی به شکلی است که امروز جامعه را وارد فاز جدیدی کرده. تورم دو رقمی که بین ۴۰ تا ۵۰ صورت گرفته با مقوله اخلاق هم پیوند می‌خورد. مگر می‌توان رابطه بین اخلاق و تورم را نادیده گرفت؟ اگر امروز به خواهر خود ۱۰ میلیون پول قرض دهید مدام به این فکر می‌کنید که ماه آینده ارزش آن ۸ میلیون خواهد شد و همین مساله ممکن است منجر به این شود که این پول را به او ندهید. بنابراین اخلاقیات هم به شدت سقوط کرده.»

این جلسه قرار است درباره حوادث ایران و به درخواست آمریکا برگزار شود. رئیس شورای امنیت نیز در گفتگو با خبرنگاران تاکید کرد که این نشست با توجه به جدول کاری مربوط به اوضاع خاورمیانه برگزار می شود.

یکی از مهم‌ترین ایدئولوژی‌هایی که می‌توان در عملکرد ترامپ ردیابی کرد، ایدئولوژی سلطه و هژمونی است. ترامپ همواره با تاکید بر منافع ملی آمریکا، به دنبال بازتعریف جایگاه این کشور در جهان بوده است. او با انتقاد از سازمان‌های بین‌المللی مانند ناتو و سازمان ملل، به دنبال کاهش تعهدات آمریکا در این سازمان‌ها بوده است. این رویکرد نشان‌دهنده تلاش برای حفظ سلطه آمریکا به عنوان یک قدرت برتر جهانی است، بر اساس این باور که برخی کشورها به طور طبیعی حق دارند بر دیگران تسلط داشته باشند و این تسلط برای حفظ نظم جهانی ضروری است.

چین هم در کنار روسیه از کشورهایی است که به‌عنوان متحد تهران، اقدامات و اظهارنظرهای ترامپ را محکوم کرده است. در روزهای اخیر پس از آنکه دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد تعرفه 25 درصدی بر کشورهایی که با ایران همکاری دارند اعمال خواهد کرد؛ چینی‌ها مخالفت شدید خود را ابراز کردند و دولت چین اشکارا مخالفت خود را با هرگونه تهدید تعرفه‌ای دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا علیه کشورهایی که با ایران همکاری اقتصادی دارند، اعلام کرد.

دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا مدعی شده است که در نهایت گرینلند را «به نحوی» تصاحب خواهد کرد، چرا که به اعتقاد وی روزی چین یا روسیه این کار را انجام خواهند داد.تهدید ترامپ در حالی مطرح شده که برخی گزارش ها نشان می‌دهند لارس لوکه راسموسن وزیر خارجه دانمارک برای گفت و گو درباره گرینلند با مارکو روبیو همتای آمریکایی آماده می‌شود.

«لارس کلینگبایل» ( Lars Klingbeil) معاون صدراعظم آلمان و وزیر دارایی فدرال این کشور امروز چهارشنبه در سخنانی هشدار داد که روابط اروپا با آمریکا در حال «فروپاشی» است، زیرا آنها «دوره تاریخی آشفتگی» را در دوران دولت دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا سپری می‌کنند.

ترامپ با جایگزین کردن «زور به جای اقناع»؛ سیاست خارجی امریکا را شخصی کرده و اعتبار نسبی امریکا در سیاست بین الملل را در خدمت بلندپروازی و عظمت طلبی شخصی خود قرار داده است.آنچه در رویه سیاست خارجی امریکا در دولت دوم ترامپ شاهد هستیم؛ «افول هژمونی و ترویج زورمندی» در سیاست خارجی امریکاست؛ رویه ای که در کوتاه مدت برای امریکا آورده های محدودی دارد اما در بلندمدت هزینه های هولناکی را به این کشور وارد خواهد کرد.

وقتی یارانه انرژی از مرز یک سیاست داخلی فراتر می‌رود و در مقیاس جهانی سنجیده می‌شود، جایگاه ایران نه‌تنها قابل‌دفاع نیست بلکه به‌صراحت نگران‌کننده است. داده‌های سال۲۰۲۴ نشان می‌دهد ایران با اختصاص ۱/‏‏۲۶‌درصد از تولید ناخالص داخلی خود به یارانه انرژی، در صدر فهرست کشورهای جهان قرار گرفته است؛ رکوردی که نه نشانه رفاه بلکه علامت هشدار عمیق در ساختار اقتصاد سیاسی کشور است. برای درک بزرگی این عدد، مقایسه با سایر کشورها ضروری است.

با مرکزی‌تر شدن سامانه‌های هوش مصنوعی در فرآیند تصمیم‌گیری رهبران، جنگ اطلاعاتی می‌تواند نقشی به‌مراتب قدرتمندتر در اجبار و منازعه ایفا کند. از این‌رو، برای تقویت بازدارندگی در عصر هوش مصنوعی، سیاست‌گذاران، برنامه‌ریزان دفاعی و نهادهای اطلاعاتی باید با شیوه‌هایی که از طریق آن‌ها مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند به سلاح تبدیل شوند، به‌طور جدی مواجه شوند و اطمینان حاصل کنند که دفاع‌های دیجیتال در برابر این تهدیدها همگام با آن‌ها توسعه می‌یابد. سرنوشت بحران‌های آینده ممکن است به این مسئله وابسته باشد.

ونزوئلا از زمان آغاز تحریم نفتی ایالات متحده در اواخر سال گذشته میلادی، ذخایر قابل توجهی از نفت خام را انباشته است. اما تحویل این مقدار نفت به ایالات متحده ممکن است ذخایر نفتی خود ونزوئلا را به پایان برساند. این نفت مطمئنا از مخازن ساحلی و برخی از نفت‌کش‌های توقیف‌شده‌ می‌آید. طبق اعلام فیل فلین، تحلیل‌گر ارشد بازار در گروه پرایس فیوچرز، این کشور حدود 48 میلیون بشکه ظرفیت ذخیره‌سازی دارد که تقریبا پر شده است. طبق برآوردهای صنعتی، این نفت‌کش‌ها حدود 15 تا 22 میلیون بشکه نفت حمل می‌کردند.

ادعاهای عجیب ترامپ در مورد حمله به ایران یا تغییر حکومت در حالی مطرح است که نیروهای ارتش‌ آمریکا در منطقه، آرایش جنگی نگرفته اند. این نشان می دهد که احتمالا فعلا خبری از جنگ مستقیم نخواهد بود. با این‌حال، هنوز مشخص نیست چرا ترامپ استراتژی خود را تغییر داده و در بحبوحه بحران ونزوئلا به دنبال چیست.

ژاپن با شتاب در حال پیشبرد تلاش‌هایی برای افزایش چشمگیر توان نظامی خود است؛ از جمله با دو برابر کردن هزینه‌های سالانه تسلیحاتی تا بتواند در برابر تهدیدهای فزاینده چین ایستادگی کند. این هدف در شرایطی دنبال می‌شود که متحد اصلی توکیو، یعنی آمریکا، خواهان مشارکت نظامی بیشتر در آسیاست و یک سیاست‌مدار تندرو و فوق‌محافظه‌کار رهبری ژاپن را در دست گرفته است.

ملی‌سازی بانک‌های خصوصی باید به‌عنوان نقطه عزیمت اصلاح سیاست‌های اعتباری در دستور کار قرار گیرد. کل سیاست‌های اعتباری کشور طی دهه‌های گذشته به نفع واردات، رباخواری، دلال‌مسلکی و سوداگری سامان یافته و تولیدکنندگان، محرومان و مستضعفان را به حاشیه رانده است. یکی از مهم‌ترین دلایل فعالیت زیر ظرفیت تولید در ۳۷ سال گذشته، دسترسی نداشتن تولیدکنندگان به سرمایه در گردش، در نتیجه سیاست‌های شوک‌درمانی بوده است.باید سازمان بازرگانی خارجی کشور را بازآرایی کنیم

راهبرد دولت دوم ترامپ در آمریکای لاتین واجد آثار بلندمدت ساختاری است که می‌تواند چهره این قاره را برای سال‌ها دگرگون کند. یکی از مهم‌ترین تبعات، تضعیف نهادهای منطقه‌ای و چندجانبه است. سازمان‌هایی مانند CELAC، مرکوسور و حتی سازمان کشورهای آمریکایی (OAS) که پیش‌تر نیز با اختلافات داخلی دست‌به‌گریبان بودند، اکنون در برابر آزمونی دشوار قرار گرفته‌اند. ناتوانی این نهادها در ارائه واکنشی واحد به ربایش رئیس‌جمهور یک کشور عضو، این پیام را مخابره می‌کند که نظم منطقه‌ای بیش از هر زمان دیگری شکننده است.در چنین فضایی، دولت‌های آمریکای لاتین ناگزیر به بازتعریف محاسبات امنیتی خود خواهند شد.

یکی از موضوعات مهمی که همواره در زمان فرزین توسط کارشناسان مورد نقدقرار گرفت و اصلاح نشد بحث چندنرخی‌بودن قیمت دلار و خصوصا وجود دلار ۲۸‌هزارو۵۰۰‌تومانی بود که بسیاری از کارشناسان این نرخ را عاملی برای ایجاد فساد مطرح می‌کردند. نکته مهمی که یکی از محورهای اصلی فعالیت عبدالناصر همتی معرفی شده است.دوره مدیریت محمدرضا فرزین در بانک مرکزی ایران همزمان با چالش‌های عمیق اقتصادی، فشار تحریم‌ها و نوسانات بازار ارز بوده است. دستاوردهایی مانند تلاش برای کاهش رشد نقدینگی، توسعه ابزارهای مالی نوین، مشارکت در ایجاد ثبات ارزی و برنامه‌ریزی برای ریال دیجیتال درکنار انتقاداتی نسبت به کنترل بهتر تورم و اصلاح ساختار بانکی از مهم‌ترین وجوه این دوره محسوب می‌شد.