ربا و نزول زمانی که به اقتصاد ورود کند مانند موریانه پایه های آن را میخورد و آن را فرو میپاشد متاسفانه در برخی از بنگاه های اقتصادی و اصناف با بهانه ی فروش های اقساطی سود هایی تا 7 درصد ماهیانه دریافت میکنند که مصداق بارز ربا در اقتصاد اسلامی است
محمدصادق زحمتکش|بازار های مالی همواره به دنبال فاکتورهایی هستند که بتوانند از تورم خود را نجات دهند و گامی روبه جلو برای خود بردارند اما گاهی رفتر های بازار های مختلف اعم از بازار های کلان مالی مانند بانک ها و بنگاه های بزرگ اقتصادی تا بازار های کوچک مانند مغازه دار ها و اصناف خارج از قواعد اسلامی،حاکمیتی و قانونی است.
به عنوان مثال در خلال سال های 97 تا 1403 که بازار مسکن با جهش های بی سابقه ای همراه بود، برخی از بانک ها به جای تزریق سرمایه به بخش تولیدی به بنگاه داری و ملک داری روی آوردند تا جایی که طی یک سخنرانی تاریخی توسط مقام معظم رهبری ایشان فرمودند:بانک ها غلط می کنند با پول مردم “بنگاه داری” میکنند.
فعالیت بانکها در بنگاه داری مختص به بازار مسکن نشده و بسیاری از پاساژها و اماکن تجاری نیز توسط بانکها خلق شدهاند، عملاً بانک توانسته به یک قدرت اقتصادی تبدیل شود، مهمترین مشکل اقتصاد ایران بسته بودن و دولتی بودن است، عملاً بانکها با ایجاد شرکتهای متعدد زیرمجموعه بر بار دولتی بودن اقتصاد ایران افزودهاند و باعث شدهاند تولید معنای واقعی خود را از دست بدهد.
همین الگو در بازار های مختلف متوسط و کوچک نیز رخ میدهد با این تغییر که حجم بنگاه داری و سیستم ربوی آن متفاوت است.
از اجاره بهای مسکن گرفته تا خودرو ، فروش اقساطی محصولات مانند خودرو و… که با سود های نجومی لحاظ میشوند همگی بر این ادعا صحه میگذراد که بازار های مالی کشور متأثی از سیستم ربوی بانکی همان راه را میپیمایند.
بعنوان مثال با گذری به بازار موبایل و برخی مغازه دار ها که محصولات اقساطی را بفروش میرسانند میتوان دید برای محصولی تا 7 درصد آن را بصورت ماهیانه سود دریافت میکنند یعنی اگر محصولی 20 میلیون تومان باشد و شما بخواهید این محصول را از دم قسط خرید نمایید و بصورت 6 ماهه پرداخت نمایید، باید 42 درصد بیشتر از مبلغ آن برداخت نمایید و بهای تمام شده برای شما 28میلیون 400 هزار تومان میشود. با نگاه اولیه به این عدد شاید این عدد عدد بزرگی نباشد ولی وقتی در حجم و تعداد بالا لحاظ شود میبینید که مثلا یک مغازه موبایل فروشی عملا از راه ربا دارد روزگار میگذراند.
شکی نیست که ربا پیوندهای اجتماعی را سست میکند و در نتیجه اعتماد اجتماعی کاهش می یابد با سست شدن پیوند های اجتماعی و اعتماد بین مردم ضمانت ها از بین میرود و باور های صحیح و فرهنگ غنی قرض الحسنه از بین خواهد رفت.
