برچسب: موشک

در جمهوری اسلامی ایران، قدرتمندترین رقیب اسرائیل در خاورمیانه، تحولی نه چندان آرام در حال انجام است که محاسبات دیرینه اسرائیل را تهدید می‌کند. به نظر می‌رسد ایران در حال آماده‌سازی برای استقرار موشک‌های بالستیک سنگرشکن تولید داخل است که قادر به نفوذ به پناهگاه‌هایی هستند که اسرائیلی‌ها با اطمینان برای محافظت به آنها متکی بوده‌اند.پوشش‌های فولادی سخت‌شده این موشک‌ها به گونه‌ای مهندسی شده‌اند که به طور خاص بر موانع حفاظتی سنگرهای تقویت‌شده غلبه کنند، انرژی جنبشی را به حداکثر برسانند و با تکیه بر جاذبه، سرعت و خواص آیرودینامیکی، فشار زیادی را در هنگام برخورد ایجاد کنند.

باور ۳۷۳ را باید یک سامانه پدافند برد بلند بومیِ جدی دانست که فاصله ایران را با قدرت‌های صاحب پدافند مدرن به‌طور محسوسی کاهش داده است. هرچند هنوز نمی‌توان آن را کاملاً هم‌سطح S-400 دانست، اما در قالب شبکه دفاع هوایی ایران، نقش بسیار مهم و تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کند.اگر هدف، ایجاد بازدارندگی، پوشش منطقه‌ای و کاهش وابستگی باشد، باور ۳۷۳ دقیقاً در همان مسیری حرکت می‌کند که باید.

اسرائیل مظنون است یک رزمایش نظامی در حال انجام در ایران، پوششی برای یک حمله غافلگیرانه باشد. به نظر می‌رسد اسرائیل واقعا در حال رصد این رزمایش باشد، اما طبق گفته منابع امنیتی، هیچ اطلاعات قطعی‌ای وجود ندارد که نشان دهد ایران تصمیم گرفته این رزمایش را به‌عنوان پوششی برای حمله استفاده کند.اسرائیل اکنون تحولات ایران را از نزدیک دنبال می‌کند و دوباره در دام این تصور نمی‌افتد که توان ایران برای بلندمدت از بین رفته و تهدید به آینده دور رانده شده است. مقامات اسرائیلی ادعا می‌کنند ایران زخمی است: اگر پیش از جنگ ۱۲ روزه، تهران به دنبال نابودی اسرائیل بود و برای آن توانمندی‌های خود را گسترش می‌داد، اکنون پس از حمله‌ها نه‌تنها انگیزه‌اش کم نشده، بلکه تشدید هم شده است.

به گفته یک منبع امنیتی اسرائیلی اطلاعاتی ارائه کرده که نشان می‌دهد خسارتی که اسرائیل به صنایع موشک‌های بالستیک ایران وارد کرده، کمتر از ارزیابی‌های اولیه بوده و ایران پیشاپیش توان تولید خود را بازسازی کرده است. ایران اکنون حدود دو هزار موشک بالستیک سنگین در اختیار دارد؛ تقریبا همان تعدادی که پیش از حملات اسرائیل در ماه ژوئن به تأسیسات هسته‌ای و موشکی ایران داشت.

تصور می‌شود که این سلاح قدرت انفجار هسته‌ای قابل تنظیم بین ۵ تا ۱۵۰ کیلوتن داشته باشد که حداکثر این توان، ۱۰ برابر قدرتمندتر ازبمبی است که در اوت ۱۹۴۵ بر روی هیروشیما انداخته شدو اگر کارشناسان درست حدس زده باشند، این اولین باری است که این موشک مرگبار بر فراز کالیفرنیا تصویربرداری شده است.

پیونگ یانگ قصد ندارد تنها به آنچه که به دست آورده، اکتفا کند، بلکه این کشور به دنبال توسعه نخستین سلاح مافوق صوت میان برد در جهان از ۳ هزار کیلومتر به ۵۵۰۰ کیلومتر مجهز به موشک مافوق صوت «هواسونگ ۱۶ بی» است و نمونه اولیه این سامانه را برای نخستین بار در ماه آوریل مورد آزمایش قرار داد.

روسیه می‌گوید موشک بورِوِستنیک ۹M۷۳۰ (مرغ طوفان) - که ناتو آن را اسکای‌فال SSC-X-۹ می‌نامد - با برد تقریباً نامحدود و مسیر پرواز غیرقابل پیش‌بینی‌اش در برابر پدافندهای موشکی فعلی و آینده «شکست‌ناپذیر» است، پوتین، در حالی که لباس استتار به تن داشت، در جلسه‌ای با ژنرال‌های ناظر بر جنگ اوکراین در یک مرکز فرماندهی، گفت: «این یک سلاح منحصر به فرد است که هیچ کس دیگری در جهان ندارد». پوتین گفت که زمانی برخی از متخصصان روسی به او گفته بودند که ساخت این سلاح بعید است، اما اکنون به گفته او، «آزمایش حیاتی» آن به پایان رسیده است.

برخلاف تاماهاک که به شبکه‌ای از ماهواره‌ها، داده‌های جهانی و زیرساخت‌های پیچیده وابسته است، موشک‌های ایرانی می‌توانند با سیستم‌های کاملاً داخلی و مستقل عمل کنند — چیزی که در جنگ‌های نامتقارن اهمیت حیاتی دارد.همچنین تجربه توسعه پهپادهای دوربرد مانند شاهد-۱۳۶ و ۲۳۸ نشان داده که ایران در ترکیب فناوری موتور، ناوبری و هدف‌گیری دقیق پیشرفت محسوسی داشته است؛ و این تجربه‌ها می‌تواند مستقیماً به نسل جدید موشک‌های کروز منتقل شود.

موشک بالستیک هیونمو ۵، به عنوان پاسخی مستقیم از سوی کره جنوبی، در برابر توسعه فزاینده زرادخانه موشکی همسایه شمالی معرفی شده است. هدف اصلی این موشک بالستیک، نفوذ به پناهگاه‌های فرماندهی زیرزمینی و مستحکم پیونگ‌یانگ است. این استراتژی حیاتی، بخشی از چارچوب گسترده‌تر «مجازات و تلافی گسترده کره» (KMPR) برای ایجاد بازدارندگی مؤثر محسوب می‌شود.

طراحی این موشک بر پایه استفاده گسترده از کامپوزیت‌های کربنی، مکانیزم نوآورانه بال‌های تاشو برای حمل آسان، و قابلیت شلیک از انواع پلتفرم‌ها از جمله محفظه داخلی، زیر بال جنگنده‌ها و پهپادها و حتی پرتاب از روی پالت استوار است.

مجموعه موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای هواسونگ به کره شمالی این امکان را داده تا به هر نقطه‌ای از سرزمین اصلی ایالات متحده حمله کند؛ با این وجود همچنان پرسش‌هایی درباره پیچیدگی سیستم هدایت آن برای رسیدن به هدف و توانایی مقاومت کلاهک حامل آن هنگام ورود مجدد به جو، باقی مانده است.

اگرچه روسها امروز بخش بزرگی از توان خود را در اوکراین قرار داده و پتانسیل کافی برای تهاجم در جبهه دیگری ندارند اما ممکن است یک یا چند سال دیگر وضعیت متفاوت بوده و با توقف نبرد در اوکراین شاهد جبهه جدیدی در منطقه بالتیک یا شرق لهستان (مرز بلاروس) باشیم.مسکو در حال حاضر مشغول استفاده از تمام ابزار جنگی خود به منظور تست توان دفاعی اروپا است؛ پرواز ۱۲ دقیقه ای جنگنده میگ۳۱ نیروی هوایی روسیه بر فراز آسمان استونی بدون اینکه فرصتی برای رهگیری آن از سوی جنگنده های ناتو باشد یکی از این اقدامات بود (میگ۳۱ با سرعت حدود ۲.۵ برابر صوت پرواز می کند و زمان واکنش بسیار کمی برای رهگیرهای رقیب وجود خواهد داشت.

موشک‌های تاماهاوک می‌توانند به کارزار کنونی اوکراین برای ضربه زدن به صنعت نفت روسیه شتاب دهند. این کارزار تا کنون موفق بوده است. حملات پهپادی اوکراین حجم پالایش نفت روسیه را تا ۲۰ درصد کاهش داده و ضربه‌ای جدی به بودجه‌ی دولت روسیه وارد کرده است؛ بودجه‌ای که تا نیمی از منابع خود را از صادرات نفت و گاز تأمین می‌کند. این فشار نظامی هم‌زمان با فشار دیپلماتیکی است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بر کشورها برای کاهش خرید انرژی از روسیه وارد کرده است.

ایران با افزایش بُرد موشک‌های خود به بیش از 3 هزار کیلومتر و توسعه کلاهک‌های هدایت‌پذیر، توانایی هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکایی را در منطقه، ازجمله حاشیه جنوبی خلیج فارس دارد. این توان دولت آمریکا را به‌ویژه پس از ناکامی رژیم صهیونیستی در پاسخ مؤثر به حملات موشکی ایران وادار به بازنگری در سیاست‌های تهاجمی خود کرد. در این راستا دکترین جدید تهران که ترکیبی از شفافیت بازدارنده و توان موشکی است، به تهران اجازه داد تا در مذاکرات منطقه‌ای و بین‌المللی، از موضع قدرت عمل کند.

برنامه موشکی کشور اکنون به یک قابلیت جنگی پیچیده و مؤثر تبدیل شده است؛ این برنامه که تحت هدایت انحصاری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) قرار دارد، در سال‌های اخیر بر سه محور کلیدی متمرکز بوده است: افزایش چشمگیر دقت و قدرت تخریب، بهبود بقاپذیری از طریق زیرساخت‌های زیرزمینی و پرتابگرهای متحرک، و توسعه فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند موشک‌های کروز دوربرد و سیستم‌های هایپرسونیک.