برچسب: ایران

اقتصاد ایران در میانه دهه۵۰ شمسی به نقطه‌ای رسید که تا امروز دیگر تکرار نشده است: کسب سهم بیش از یک‌درصد از تولید ناخالص داخلی جهان. در سال۱۳۵۳، تولید ناخالص داخلی ایران به حدود ۲۱۹‌میلیارد دلار رسید در حالی که تولید ناخالص داخلی جهان در همان سال نزدیک به ۷/‏‏۲۱تریلیون دلار بود. حاصل این همزمانی، ثبت سهمی معادل ۰۱/‏‏۱‌درصد برای اقتصاد ایران از کل اقتصاد جهان بود؛ سهمی که در سال۱۳۵۵ حتی به ۱۲/‏‏۱‌درصد نیز افزایش یافت. این مقطع را می‌توان اوج تاریخی جایگاه اقتصاد ایران در مقیاس جهانی دانست.

‌نخستین مقاله گروه هسته‌ای دانشگاه پرینستون در سال ۲۰۱۳ منتشر شد که در آن، ما پیشنهاد «کنسرسیوم مشترک هسته‌ای و غنی‌سازی منطقه‌ای» تحت نظارت کامل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) را ارائه کردیم.‌اگر پرزیدنت ترامپ این ابتکار را به کار گیرد، شایسته دریافت جایزه صلح نوبل خواهد بود؛ زیرا همه کشورهای منطقه از حقوق صلح‌آمیز خود برای بهره‌مندی از فناوری هسته‌ای طبق معاهده NPT برخوردار خواهند شد و در عین حال، نگرانی‌ها درباره احتمال ساخت بمب هسته‌ای از میان خواهد رفت.

به گزارش نبأخبر، هنوز مشخص نیست این‌که ترامپ در دیدار با نتانیاهو گفته که به اسرائیل اجازه خواهد داد بار دیگر به ایران حمله...

ایران نه مشکل کمبود داده دارد، نه مسئله عدم تولید داده. مشکل اصلی این است که داده‌ها «خام» غیر قابل دسترس مانده‌اند. گزارش‌های داخلی نشان می‌دهد که داده‌ها در قالب‌های PDF، اکسل غیرساخت‌یافته، گزارش‌های متنی و بدون API منتشر می‌شوند و اغلب در چندین سامانه پراکنده‌اند. همین آشفتگی ساختاری اجازه نمی‌دهد تحلیلگران، پژوهشگران، کسب‌وکارها و حتی رسانه‌ها بتوانند از داده‌ها استفاده کنند.

تمایلی بی‌سابقه در میان دوستان مشترک ایران و ایالات متحده برای تسهیل گفتگو و تضمین اجرای کامل و قابل راستی‌آزمایی هرگونه نتیجه مذاکره وجود دارد.این امیدوارکننده به نظر می‌رسد. علی‌رغم حملات اسرائیل به مسیر دیپلماسی در میانه مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا، ایران همچنان برای توافقی که بر پایه احترام متقابل و منافع مشترک باشد، آمادگی دارد.تحقق این هدف منوط به آن است که ایالات متحده بپذیرد مذاکره با دیکته کردن شرایط تسلیم متفاوت است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، روز دوشنبه پس از ملاقات در فلوریدا، جزئیات کمی در مورد محتوای مذاکرات خود یا چگونگی برنامه‌ریزی برای حل بسیاری از مسائل معوقه بین خود را به اشتراک گذاشتند. همچنین آن‌ها توضیح چندانی در مورد طرح ترامپ برای غزه ندادند؛ این‌که این طرح چگونه وارد مرحله بعدی می‌شود که بر اساس آن قرار است حماس خلع سلاح شود، اسرائیلی‌ها نیروهای خود را عقب بکشند و سایر کشورها نیروهای خود را به یک «نیروی ثبات‌بخش بین‌المللی» مستقر کنند.

«ایران اکنون وارد عصر جدیدی از خصوصی‌سازی فضا شده است. ورود شرکت‌های دانش‌بنیان به حوزه‌ای که پیش از این کاملاً دفاعی-حاکمیتی بود، نشان‌دهنده تغییر مدل توسعه‌ای ایران برای مقابله با فشارهای اقتصادی است.»

وقتی از حذف قیمت‌گذاری دستوری سخن می‌گوییم، در واقع از گذار پارادایمی از «تخصیص اداری منابع» به «تخصیص بازاری منابع» حرف می‌زنیم؛ فرآیندی که اگرچه در بلندمدت رفاه‌آفرین است، اما در کوتاه‌مدت می‌تواند شوک‌های قیمتی را به همراه داشته باشد. تجربه کشورهای مختلف در مواجهه با این پدیده، طیفی وسیع از «شوک‌درمانی» تا «آزادسازی تدریجی» را در بر می‌گیرد که بررسی آن‌ها، نقشه راهی برای عبور از گردنه‌های سخت تصمیم‌گیری در اقتصادهای تورم‌زده‌ای همچون ایران فراهم می‌آورد.

از آن‌جا که ترامپ «به‌درستی یا نادرستی» مسئله هسته‌ای را حل‌شده اعلام کرده، اسرائیل تمرکز را به سمت موشک‌ها می‌برد تا فشار بر تهران حفظ شود.نتانیاهو آمریکا را به پیوستن به جنگی دیگر با ایران سوق می‌دهد—این بار با تمرکز بر موشک‌ها—تا حدی چون ترامپ پذیرای پرداختن به مسئله هسته‌ای نیست؛ چرا که گفته آن را حل کرده و برنامه را «نابود» کرده است.اسرائیلی‌ها مدام تیرک‌های دروازه را جابه‌جا می‌کنند تا اطمینان یابند تقابل با ایران به جنگی بی‌پایان و همیشگی تبدیل شود.

«آرشیو امنیت ملی» روز سه‌شنبه متن گفتگوهای رهبران روسیه و آمریکا بین سال‌‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ را منتشر کرد. این گفتگو‌ها که در نتیجه شکایت حقوقی این موسسه از حالت محرمانه خارج شدند، نشان می‌دهند که بوش و پوتین مرتبا بر جلوگیری ایران از غنی‌سازی اورانیوم و دستیابی سلاح هسته‌ای تأکید کرده‌اند.بنابر این اسناد که روز سه‌شنبه ۲۳ دسامبر منتشر شد، برنامه هسته‌ای ایران محور سه گفتگوی مستقیم ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه و جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهوری وقت آمریکا در سال‌های ۲۰۰۱، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ بود.

در سال‌های اخیر پرونده‌های نفوذ و جاسوسی علیه مقامات ارشد رژیم اسرائیل بارها رسانه‌ای شده است. این پرونده جدید نیز نگرانی‌ها درباره امنیت داخلی و خارجی اسرائیل را تشدید کرده و نشان می‌دهد که تهدیدات از مسیرهای غیرمنتظره می‌توانند به مراکز حساس این رژیم دسترسی پیدا کنند.ایران طی سال‌های گذشته بارها توانسته از مسیرهای مختلف به اطلاعات نظامی و امنیتی اسرائیل دسترسی پیدا کند. از جمع‌آوری اطلاعات محرمانه درباره تجهیزات و مقرهای نظامی گرفته تا نفوذ به دفاتر مقامات ارشد و مراکز فرماندهی.

اسرائیل مظنون است یک رزمایش نظامی در حال انجام در ایران، پوششی برای یک حمله غافلگیرانه باشد. به نظر می‌رسد اسرائیل واقعا در حال رصد این رزمایش باشد، اما طبق گفته منابع امنیتی، هیچ اطلاعات قطعی‌ای وجود ندارد که نشان دهد ایران تصمیم گرفته این رزمایش را به‌عنوان پوششی برای حمله استفاده کند.اسرائیل اکنون تحولات ایران را از نزدیک دنبال می‌کند و دوباره در دام این تصور نمی‌افتد که توان ایران برای بلندمدت از بین رفته و تهدید به آینده دور رانده شده است. مقامات اسرائیلی ادعا می‌کنند ایران زخمی است: اگر پیش از جنگ ۱۲ روزه، تهران به دنبال نابودی اسرائیل بود و برای آن توانمندی‌های خود را گسترش می‌داد، اکنون پس از حمله‌ها نه‌تنها انگیزه‌اش کم نشده، بلکه تشدید هم شده است.

نماینده روسیه تلاش برای بازگشت تحریم‌ها علیه ایران را فاقد مبنا و وجاهت قانونی دانست و گفت: «در آن روز، شورای امنیت بررسی برنامه هسته‌ای ایران را متوقف کرد و مسئله عدم اشاعه از دستور کار شورای امنیت خارج شد. این تصمیم که بر پایه توافق بنا شد، در متن ۲۲۳۱ ذکر شده است.»او برگزاری این نشست را تلاش آشکار تروئیکای اروپایی برای ازسرگیری «تحریم‌های ضدایرانی» و مکانیسم ماشه دانست و گفت آن‌ها به تعمیق اختلافات سیاسی و رویه‌ای در شورای امنیت دامن می‌زنند.

اکنون و در شرایطی که روابط ایران و آمریکا بار دیگر در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و امیدی جدی به احیای میز مذاکره دیده نمی‌شود، این پرسش دوباره مطرح است: آیا بار دیگر کسی مسئولیت باز کردن اولین روزنه را خواهد پذیرفت؟ یا این‌بار «بن‌بست» به‌عنوان واقعیتی تغییرناپذیر پذیرفته خواهد شد؟

موضع اخیر پکن، یک مسئله حساس حاکمیتی را برای تهران احیا کرده و ضرورت بررسی دقیق اقدام متعادل‌کننده منطقه‌ای چین را برای ایران تشدید کرده است، زیرا پکن به دنبال گسترش روابط با کشورهای عربی خلیج فارس و در عین حال حفظ مشارکت استراتژیک بسیار تبلیغ‌شده خود با جمهوری اسلامی ایران است.