سیاسی

رهبر روسیه در کنفرانس خبری سالانه خود که با یک برنامه تلفنی سراسری با عنوان «خط مستقیم با ولادیمیر پوتین» همراه بود، اعلام کرد که نیروهایش «به طور کامل ابتکار عمل استراتژیک را به دست گرفته‌اند» و تا پایان سال دستاوردهای بیشتری خواهند داشت.آقای پوتین گفت: «نیروهای ما در سراسر خط تماس در حال پیشروی هستند، در برخی مناطق سریع‌تر و در برخی دیگر کندتر اما دشمن در همه بخش‌ها در حال عقب‌نشینی است.»

در مرزهای شمال غربی ایران، آمریکا در حال بررسی طرح «مسیر ترامپ» است که می‌تواند نقش ایران را در این موقعیت جغرافیایی کاهش دهد. از سوی دیگر خبرها حاکی از آن است که روسیه تمایل خود برای مشارکت در این طرح را اعلام کرده است. به نوشته رسانه مستقل قفقاز، روز دوشنبه، علی‌اکبر ولایتی، مشاور ارشد رهبر جمهوری اسلامی ایران، آیت‌الله علی خامنه‌ای، در دیدار با گریگور هاکوبیان، سفیر ارمنستان در تهران، از «مسیر ترامپ» انتقاد کرد. او افزود که از نگاه ایران، «مسیر ترامپ عملاً همان کریدور زنگزور است». ولایتی همچنین استدلال کرد که این مسیر می‌تواند به «حضور ناتو در شمال ایران» منجر شود؛ امری که به گفته او «خطرات امنیتی جدی برای شمال ایران و جنوب روسیه» به همراه خواهد داشت.

ممکن است یک راه برای شکستن این بن‌بست، وجود داشته باشد و آن تغییر «عنوان» مذاکره است – نه تغییر موضوع. برای مثال به جای اشاره به حق غنی سازی، عنوان را به این صورت تغییر دهند: «ایران نباید سلاح هسته‌ای داشته باشد» که مورد پذیرش هر دو سو است.اگر این عنوان پذیرفته شود، هر دو طرف می‌توانند با حفظ آبرو به میز مذاکره بازگردند، زیرا این عنوان مورد تأیید مشترک هر دو طرف است.

یک سال پس از سرنگونی رژیم او در سوریه، خانواده اسد زندگی آرام، منزوی و مرفهی را در مسکو و امارات متحده عربی سپری می‌کنند. یکی از دوستان خانواده، چند منبع مطلع در روسیه و سوریه، و همچنین داده‌های فاش شده، زندگی متفاوت این خانواده منزوی را به تصویر کشیدند.

رهبران تجاری خواستار اجرای اصلاحاتی هستند که پیش‌تر در گزارش‌های تأثیرگذار ماریو دراگی، رئیس پیشین بانک مرکزی اروپا، و انریکو لتا، نخست‌وزیر سابق ایتالیا، مورد تأکید قرار گرفته بود. هر دو مقام پیشین هشدار داده بودند که اتحادیه اروپا برای حفظ رقابت‌پذیری خود و عقب نماندن از آمریکا و چین، به اقدامات فوری و قاطع نیاز دارد.

سفارت چین در فلسطین اشغالی  در بیانیه‌ای تند به اسرائیل درباره مسئله تایوان هشدار داد و از این رژیم خواست «اقدامات اشتباه خود» را اصلاح کند. چین مسئله تایوان را «خط قرمزی که نمی‌توان از آن عبور کرد» توصیف کرده و گفته که هر گونه تماس رسمی با مقام‌های تایوان نقض اصل »چین واحد» قلمداد می‌شود.

مراکز پژوهشی حامی رژیم صهیونیستی در آمریکا به انتشار مقالاتی در حمایت از غارت نفت ونزوئلا ادامه می‌دهند. اصرار اعضای این پژوهشکده‌ها بر حمله آمریکا علیه ونزوئلا تنها به ارتباط معارضان ونزوئلایی با منافع اسرائیل برنمی گردد بلکه چنین گام‌هایی در راستای اجرای خواسته‌های تل آویو برای نفوذ در خارج خاورمیانه صورت می‌گیرد.

«تمامی تأسیسات هسته‌ای ما به‌طور کامل در آژانس ثبت شده و تحت نظارت آن بوده است. اکنون زمان طرح پرسش برای آژانس نیست، بلکه زمان پاسخ‌گویی آن است. باید پاسخ دهد چه دارد، چه پاسخی ارائه می‌کند، چرا محکوم نکرده و چه دستورالعملی در اختیار دارد. اگر دستورالعملی وجود دارد، باید روند آن طی شود تا ما بررسی کنیم.»

صرف انرژی و وقت کمتر برای ایران، هدفی قابل‌درک در حوزه امنیت ملی است. بیش از ۴۶ سال است که هر دولت آمریکا منابع قابل‌توجهی را صرف ایران کرده و در مقابل، بازده اندکی دریافت کرده است. در فاصله‌ای آشکار از دولت اول دونالد ترامپ، راهبرد امنیت ملی جدید آمریکا (NSS) این واقعیت را منعکس می‌کند؛ به‌طوری که تنها سه بار به ایران اشاره کرده، بر تضعیف جایگاه آن، آتش‌بس ایران و اسرائیل و عملاً اعلام «ماموریت انجام شد» تأکید دارد.

ایران چند پروژه کشتی‌سازی، اورهال پالایشگاه بنزین، ساخت کارخانه سیمان، و صادرات میعانات گازی و سوخت به ونزوئلا هم طی این سال‌ها انجام داد که دو روایت درباره آن‌ها وجود دارد. یک روایت این است که ایران و ونزوئلا به خاطر شرایط تحریمی هر دو طرف، از یک بازه زمانی با طلا معامله کردند. اولین بار بهار سال ۱۳۹۹ بود که بلومبرگ مدعی شد ونزوئلا ۹ تن طلا به قیمت ۵۰۰ میلیون دلار به ایران پرداخت کرده است. روایت رسمی هم این است که ایران و ونزوئلا با توجه به این شرایط، تهاتر کالا و خدمات انجام می‌دادند. ونزوئلا همچنین از پهپادهای ایرانی استفاده می‌کند که مشخص نیست کارخانه آن‌ها در ونزوئلا برپا شده یا صادراتی هستند. هر دو روایت در منابع داخلی وجود دارد.

ولودیمیر زلنسکی رئیس‌جمهوری اوکراین اعلام کرده که کی‌یف آماده است از مطالبه دیرینه خود برای عضویت در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) صرف‌نظر کند؛ مشروط به آنکه در ازای آن، تضمین‌های امنیتی مشخصی از سوی متحدان غربی از جمله ایالات متحده، دریافت کند.

روزنامه اسرائیلی «جروزالم پست» گزارش داد که «در تیراندازی در جریان جشن حنوکا در ساحل بوندی در استرالیا، ۱۰ نفر کشته و ۶۰ نفر دیگر به شدت زخمی شدند.»

آمریکا و اسرائیل به‌دنبال پایان دادن به نقش یونیفل در لبنان هستند، اما درعین‌حال نمی‌خواهند که ارتش لبنان جایگزین یونیفل شود؛ بلکه به‌دنبال یک نیروی بین‌المللی هستند که نقش و وظایف آن در چارچوب منافع اسرائیل باشد؛ مشابه کاری که اکنون کمیته مکانیسم (ناظر بر اجرای آتش‌بس) انجام می‌دهد.

ونزوئلا در نگاه آمریکا نه یک کشور معمولی، بلکه گره‌ای ژئوپلیتیک است که ترکیبی از نفت سنگین، گاز، معادن طلا و موقعیت راهبردی‌اش آن را به یک دغدغه دائمی برای واشنگتن تبدیل کرده است. از زمان هوگو چاوز تا امروز، کاراکاس بر این باور بوده که استقلال سیاسی بدون استقلال اقتصادی معنای واقعی پیدا نمی‌کند و همین رویکرد، ونزوئلا را به مسیر ملی‌سازی منابع و کاهش وابستگی به شرکت‌های غربی سوق داده است.

در روزهای اخیر نیز توقیف نفت‌کش‌های ونزوئلایی در دریای کارائیب که بنا به ادعای آمریکایی‌ها وابسته به ایران بوده‌، تنش‌ها در این زمینه را افزایش داده‌است. به نوشته نیوزویک، سفارت ایران در کاراکاس روز پنج‌شنبه اقدام دولت ترامپ در توقیف یک نفتکش ونزوئلایی در سواحل این کشور را محکوم کرد و این اقدام را «دزدی دریایی در دریای کارائیب» و نقض حقوق بین‌الملل خواند. در بیانیه سفارت آمده است: «دزدی دریایی در دریای کارائیب” مناسب‌ترین عنوان برای این اقدام غیرقانونی و غیرموجه ایالات متحده است؛ اقدامی که در پی تحقق اهداف خود از طریق توسل به روش‌های نامشروع، نقض حاکمیت ملی، پایمال کردن حقوق دیگران و ترویج هرج‌ومرج‌طلبی است