چین

به گزارش صدانیوز،این روزها موضوع قرار داد احتمالی راهبردی ایران وچین برای یک دوره ۲۵ ساله نگاهها را به سوی چین خیره کرده و علاقمندان می خواهند بدانند این کشور مرموز از خاورمیانه که ایران نیز جزیی از ان است چه می خواهد.

موسسه رند سال ۲۰۱۹ مقاله‌ای با عنوان «روسیه و چین در خاورمیانه: پیامدهایی برای ایالات‌متحده در عصر رقابت به قلم خانم کریستینه ورموث منتشر کرده که در واقع شهادت ارائه شده در کمیته فرعی خاورمیانه، شمال آفریقا و تروریسم بین‌الملل در بخش امور خارجه مجلس نمایندگان آمریکا است.خلاصه برخی از مهم‌ترین نقطه نظرات و ملاحظات این گزارش در باره چین به شرح ذیل است :

یکم – در رابطه با رویکرد چین در منطقه خاورمیانه نیز روابط این کشور با خاورمیانه پس از اجرای طرح ابتکار یک کمربند- یک راه در سال ۲۰۱۳ وارد مرحله جدیدی شد. در سومین نشست عمومی در هجدهمین کمیته مرکزی حزب کمونیست چین، پکن خاورمیانه را «همسایه چین» معرفی کرد که بیانگر آن است که خاورمیانه در حال حاضر از اولویت‌های بالا در حیطه ژئواستراتژیک چین به حساب می‌آید. مصر، اسرائیل و اردن کشورهای حائز اهمیتی در طرح یک کمربند- یک راه هستند. اکثر کالاهای چینی برای رسیدن به اروپا از مسیر کانال سوئز عبور می‌کنند و لذا پکن به‌طور فعالانه در حال گسترش حیطه همکاری در اطراف این کانال است. در حال حاضر، اسرائیل به دنبال یک پروژه راه‌آهن سریع‌السیر با مشارکت چین است که تل‌آویو را در بخش مدیترانه‌ای به دریای سرخ متصل خواهد کرد.

دوم- توانایی چین در دورماندن از درگیری‌های منطقه خاورمیانه و هم‌زمان توسعه مشارکت اقتصادی خود در منطقه برگرفته از سواری مجانی گرفتن از اقدامات ایالات‌متحده برای تضمین امنیت در خاورمیانه است. در حال حاضر بیش از ۵۵۰ هزار چینی در خاورمیانه زندگی و کار می‌کنند. فعالیت نظامی چین در حال حاضر محدود به شاخ آفریقا است. چین در سال ۲۰۱۷ اقدام به تأسیس یک پایگاه نظامی کوچک در جیبوتی نمود که به لحاظ راهبردی در شاخ آفریقا و در مسیر یک خط مهم کشتیرانی بین‌المللی واقع شده است.

سوم – درحالی‌که چین و روسیه در تلاش هستند تا در خاورمیانه خود را یک قدرت بزرگ نشان دهند، به نظر هیچ کدام اشتیاقی برای گرفتن جای ایالات‌متحده به طور کامل در منطقه را ندارند. ایالات‌متحده باید صراحتاً اعلام کند که قصد ترک منطقه را ندارد و پیوسته روی رویکرد اتخاذی خود تأکید کند؛ چرا که این رویکرد ممکن است رهبران کشورهای خاورمیانه را ترغیب کند از میزان تعاملات خود با مسکو و پکن بکاهند.

چهارم- روسیه در تلاش است نظم جهانی تحت هدایت ایالات‌متحده آمریکا و سایر دموکراسی‌های غربی را مختل نموده و آنچه را که گستره نفوذ به حقِ خود در جمهوری‌های سابق اتحاد جماهیر شوروی می‌داند، دوباره برپا و رابطه بین ایالات‌متحده و اروپا را تضعیف کند. چین اما ایالات‌متحده را عاملی می‌داند که سعی دارد سر برآوردن این کشور به عنوان یک قدرت جهانی را مهار کند. لذا به دنبال آن است هم در تقابل با ایالات‌متحده برتری خود را در آسیا تثبیت کند و هم نظم بین‌الملل را به گونه‌ای تعدیل نماید که هر چه بیشتر در خدمت منافع و اهداف چین باشد

پنجم- روسیه خود را در نقشی تقابلی با ایالات‌متحده آمریکا و به مثابه یک شریک قابل اطمینان برای منطقه معرفی می‌کند که در مورد حقوق بشر یا آزادی اجتماعی ملاحظه‌ای ندارد، بلکه با تجارت، سرمایه‌گذاری و دیپلماسی انرژی به این کشورها کمک می‌کند. روسیه و خاورمیانه در کنار هم بیش از ۶۰ درصد ذخایر تأیید شده نفت و گاز دنیا را در اختیار دارند و ۵۰ درصد نفت دنیا و تقریباً ۴۰ درصد گاز طبیعی جهان را تولید می‌کنند. بنابراین هنگامی که روسیه و کشورهای خاورمیانه در کنار هم تصمیم بگیرند که منافع خاصی را دنبال کنند، این کار پیامدهای چشمگیری برای بازارهای نفت و گاز دنیا در پی خواهد داشت. به‌طور مشخص روسیه و عربستان سعودی از محرکان اصلی سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) به اضافه یک بودند که در نتیجه به شکل تأثیرگذاری یک حد پایین برای قیمت نفت تعیین شد. همکاری با کشورهای عضو اوپک برای افزایش قیمت نفت به روسیه کمک کرده است تا خسارت اقتصادی ناشی از تحریم‌های غربی را جبران کند.

ششم- فروش تسلیحات یکی از مؤلفه‌های اصلی مداخله روسیه در خاورمیانه به حساب می‌آید. در حال حاضر بیش از ۵۰ درصد از فروش تسلیحات روسیه به خاورمیانه اختصاص دارد در حالی که این میزان در سال ۲۰۱۵ میلادی در حدود ۳۶ درصد بود. مداخله نظامی روسیه در سوریه نه‌تنها مسکو را قادر ساخت که طیف وسیعی از تسلیحات و سیستم‌های نظامی را به صورت میدانی آزمایش کند، بلکه زمینه تبلیغات بسیار روشنی را هم برای تجهیزات روسی فراهم ساخت. با وجود این‌که در منطقه خاورمیانه، کشورهای منطقه تجهیزات آمریکایی را حائز استانداردهای طلایی می‌دانند، اما اغلب کشورهای خاورمیانه از شرایط سیاست‌خارجی ضمیمه شده به قراردادهای فروش تسلیحات آمریکایی و کندی فروش این نوع تسلیحات که شامل حفظ برتری کیفی اسرائیل به لحاظ نظامی است، خسته شده‌اند.

هفتم- سوریه چنان‌ که رئیس‌جمهور سابق، باراک اوباما و دیگران پیش‌بینی می‌کردند تبدیل به باتلاقی برای روسیه نشد و مداخله نظامی روسیه در این کشور وارد سال چهارم خود شده است. روسیه برای حفظ اسد در قدرت با ایران هم‌دست شده است، از پایگاه‌های دریایی و هوایی این کشور در لاذقیه و طرطوس محافظت می‌کند. با این وجود، ایران در حال ترغیب اسد است تا در مقابل امتیاز دادن‌ها مقاومت کند، موضعی که در تقابل با موضع مسکو است.

هشتم – در رابطه با یمن، روسیه در تقابل با ایران طرف کشورهای عرب حوزه خلیج‌فارس را گرفته است؛ بدین‌صورت‌که از موضع شورای همکاری خلیج‌فارس حمایت کرده و خواهان حل و فصل مشکل از طریق گفتگو است. روسیه همچنین در رویکرد خود به لیبی به شدت با دولت‌های عربی منطقه هم سو است. این کشور از ژنرال خلیفه حفتر که یک رهبر شبه‌نظامی سکولار و دلالِ قدرت مورد حمایت مصر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی است، حمایت می‌کند.

 


ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید